Starszy syn Franciszka, Aleksander Józef (II), grywał na kremońskich skrzypcach i altówce, posiadał własną bibliotekę muzyczną składającą się z zeszytów nutowych z utworami współczesnych mu kompozytorów, m.in. Mozarta i Haydna. Jego młodszy brat, Jan Nepomucen – kontynuator książęcej linii na Bielsku, wzniósł drugi budynek teatru
przy bielskim zamku.
W czasie gdy do Bielska na chwilę zawitał Chopin, na zamku wychowywał się młodszy syn Jana Nepomucena, liczący wówczas trzynaście lat książę Maksymilian Sułkowski, który kilkanaście lat później zorganizował słynną wyprawę do krajów Ameryki Południowej – z Kolumbii i Wenezueli przywiózł liczne okazy przyrodnicze, w tym kolekcję czterystu motyli, pośród których były nieznane ówczesnej nauce. Dlatego też jeden z nowo odkrytych przez Maksymiliana gatunków został na jego cześć nazwany Morpho sulkowskyi. Starszy brat Maksymiliana, Ludwik kontynuował rodzinne tradycje teatralne oraz związki z muzykami, m.in. z kompozytorem Josefem Heidenfelderem.
Z kolei jego najstarszy syn, Józef Maria, uzdolniony pianistycznie był właścicielem trzech teatrów na terenie Austrii, mężem sopranistki, Idy Jäger oraz mecenasem artystów. Ostatni z żyjących na bielskim zamku książąt Sułkowskich, Aleksander Ludwik posiadał m.in. wykształcenie muzyczne, grał sprawnie na czterech instrumentach – podczas edukacji w Pradze zagrał pierwsze skrzypce w koncercie bachowskim.