Fakt ten świadczy o niezwykłym znaczeniu muzyki Fryderyka Chopina w skali światowej. Jego twórczość jest nieustannie obecna w życiu muzycznym wielu krajów, pozostaje przedmiotem badań, interpretacji i wykonawstwa, nie odchodząc w zapomnienie ani nie ustępując miejsca innym kompozytorom. Fryderyk Chopin zmarł w 1849 roku, a jego przyjaciel i wybitny kompozytor Franciszek Liszt napisał po jego śmierci: „…jest rzeczą pewną, że mistrz ten nie zajął jeszcze stanowiska, jakie zapewne przyszłość dla niego w dziejach sztuki chowa”.

Jestem przekonany, że na tę wyjątkową i trwałą światową renomę pracują nie tylko wybitni muzycy, kształceni przez profesorów najlepszych uczelni i konserwatoriów na świecie, lecz także liczne ośrodki chopinowskie. Często są to instytucje o charakterze lokalnym, które pielęgnują pamięć o Fryderyku Chopinie i związane z nim tradycje, głęboko zakorzenione w historii oraz codziennym życiu danego miejsca. Wszystkie te inicjatywy są niezwykle ważne, ponieważ docierają do różnych grup odbiorców i kształtują szacunek dla najwyższych wartości muzycznych oraz kulturowych.

Dlatego uważam, że stworzenie filmowej mapy najważniejszych ośrodków chopinowskich na świecie z okazji 100. rocznicy Konkursu Chopinowskiego jest przedsięwzięciem w pełni uzasadnionym i wartościowym. Projekt ten mógłby nie tylko ukazać globalny wymiar dziedzictwa Fryderyka Chopina, lecz także przyczynić się do rozwoju turystyki chopinowskiej oraz zwiększenia międzynarodowej świadomości znaczenia jego twórczości i wpływu na kulturę światową.